MENU
nl

En wat verwacht ik nu Here, mijn hoop die is op U (Ps.39:8)

Het is de hartenkreet van David als hij in een fase van zijn leven zit, waarin alles tegen lijkt te zitten. Psalm 39 is geschreven toen hij in zijn hart zeer bedroefd was. Het meest waarschijnlijk was dat er een dierbare vriend of familielid gestorven was. Daarboven op komt de situatie dat hij zelf wordt aangevallen door zijn vijanden, die hem van de troon willen stoten.
In eerste instantie zwijgt hij en slaat het allemaal op in zijn binnenste. De mensen hoeven het toch niet te weten…. Zijn hart zit vol met vragen, David denkt na over de eindigheid van zijn leven en dat hij maar een handbreed voorstelt op de eeuwigheid. Dan realiseert hij zich ook dat hij op God moet vertrouwen en zich aan God moet onderwerpen: God heeft toch alle macht in de hemel en op aarde.
David krijgt in de grootste moeite in zijn leven, wanneer alles om hem heen wegvalt en alle zekerheden verdwijnen, een belangrijke levensles. Wat er ook gebeurt, alles ligt in Gods Hand.
De enige op Wie je je hoop kunt vestigen, op Wie je kunt bouwen en vertrouwen, is de God van hemel en aarde. Het kan een enorme strijd zijn in je hart of je gedachten om dat vast te houden, wanneer de omstandigheden niet zo rooskleurig zijn. Het maakt dan niet uit of het de dreiging van corona is, of dat er mensen in je omgeving ernstig ziek zijn of, nog zwaarder je zelf ziek bent. Sommige dingen snappen we niet, maar dat hoeft van God ook niet. Hij houdt onvoorwaardelijk van ons.
Psalm 121:3 en 4 zeggen ons: Hij zal niet toelaten, dat uw voet wankelt, uw Bewaarder zal niet sluimeren. Zie, de Bewaarder van Israël sluimert noch slaapt.
Hij is er altijd en waakt over ons leven, we zullen nooit beschaamd worden als we op God vertrouwen.
We lezen in Psalm 25:1 en2: Van David: Tot U, Here, hef ik mijn ziel op; Mijn God, op U vertrouw ik; laat mij niet beschaamd worden, laten mijn vijanden niet over mij juichen.
Het is zo nodig, zeker in moeilijke tijden of deze “corona”-tijd, om op de Here te blijven zien en Hem te vertrouwen. Dat geldt niet alleen in maatschappelijk opzicht, maar ook in geestelijk en sociaal opzicht. Om ons heen in de gemeente, zien we tot onze verbijstering achter elkaar, verschillende situaties waarin mensen met ernstige ziektes hebben te maken. Dan staan we te schudden, is ons hart bedroefd en kan er twijfel in onze harten komen…waar is God nu, …..waarom doet God niets….
In Psalm 62:2 en 3 lezen we dat David lessen heeft geleerd hoe hiermee om te gaan. Er staat:
Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God, van Hem is mijn heil; Waarlijk, Hij is mijn rots en mijn heil, mijn burcht, ik zal niet te zeer wankelen.
Dat kan een heftige strijd zijn en dan is het zaak om al die twijfel in onze harten bij de Here te brengen, onze ziel tot rust te brengen en in geloof te omarmen dat onze hoop altijd op de Here is.
Jezus is onze levende hoop geworden lezen we in 1Peter.1:3: Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons naar zijn grote barmhartigheid door de opstanding van Jezus Christus uit de doden heeft doen wedergeboren worden tot een levende hoop.
Het spreekwoord zegt: “hoop doet leven”, maar bij onze God is hoop veel meer dan dat. Hoop ís het leven. Jezus belichaamt zowel hoop als leven. In 1Cor.15 lezen we dat Jezus als eersteling is opgewekt uit de dood, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. Wat een enorme hoop op leven spreekt daaruit. We zullen leven met Christus, omdat Hij de dood heeft overwonnen.

David schrijft vanuit zijn moeite een lied voor Jeduthun, de opperzangmeester, die door David zelf was aangesteld uit de Levieten. Zijn naam betekent “lovende”. Hij wordt ook genoemd in Psalm 62.
Misschien is het een goed idee om je eigen psalm voor de Heer te schrijven en/of te zingen.
Dat hoef je niet met een muziekinstrument te doen, je stem is genoeg. Doe het maar hardop in je binnenkamer en loof daarmee de Heer. Misschien heb je dat nog nooit gedaan, maar als je God als Vader en Jezus als de Zoon wilt loven en prijzen, geeft de Heilige Geest je de woorden om uitdrukking te geven aan wat er in je hart leeft. En als je hart dan vrij wordt van alles wat je hart bezwaart, komt de lofprijzing voor Jezus als het ware vanzelf los. Ik heb een loflied in mijn hart!!

https://www.youtube.com/watch?v=dpxPKvtY0AI https://www.youtube.com/watch?v=Cn6r0IY6zKw

Hans Rolff


    Hans

    Hans Rodenburgh