MENU
nl

(G)een perfect geschenk?

Herinneren jullie nog het stukje dat ik schreef over de mussen? Ik kan nog steeds van die beestjes genieten. De vogelvariëteit is ook groter geworden, zo hing er op gegeven moment een halsbandparkiet aan de bol. Veel te groot beest voor zo’n kleine bol, hilarisch!

Het is een grote zegen om zo elke dag aan Gods liefde te worden herinnerd. Een aantal maanden na de eerst mus was ik ook weer zo goed als beter, en kon ik die nare tijd achter me laten en zelfs weer hoopvol naar de toekomst kijken. Maar, de mussen, die bleven gelukkig! Net als Gods liefde voor mij.

De mussen waren niet het enige waarmee onze tuin ‘gezegend’ werd. Helaas is het net als met veel dingen in het leven: een zegening komt niet alleen. Er kwamen drie plagen mee, zo noem ik ze maar even, die maakten dat ik het zicht op de mussen kwijtraakte. Ik zag alleen nog maar de vieze duivenpoepflatsen, losgewroete aarde door de tuin, muizenkeutels, kruipende graanklanders (tor) op ons behang en de aangevreten planten en tuinmeubels. Ik richtte mij niet meer op dat wat mij blij maakte (de vogeltjes), maar in plaats daarvan ergerde ik mij aan de voorgenoemde klachten en maakte ik mij zorgen. Ik was geneigd de mussen dan maar geen voer meer te geven, omdat ik bang was voor de ellende die erbij kwam kijken.

Hoe kon dat nou? Alles wat van God komt is toch goed? Staat er dan niet in de Bijbel dat elke goede gave, en elk volmaakt geschenk van God komt? (Jacobus 1:17). Was dit dan niet een teken van God voor mij, geen cadeautje van Hem om mij te laten weten dat Hij van mij houdt? Of had ik mij vergist? Gelukkig vond ik Gods antwoord in dezelfde tekst die ik bij de komst van de mussen kreeg.

Worden niet twee musjes voor een penninkje verkocht? En niet een van die zal op de aarde vallen buiten uw Vader om. Mattheus 10:29.

Er staat niet: en niet een van die zal op de aarde vallen. Punt. Nee, de zin eindigt daar niet. God zorgt voor de musjes, ze hoeven niet te maaien en te oogsten volgens een andere Bijbeltekst. Maar, ze vallen wel! Niet dat God ze doet vallen, maar Hij weet ervan, Hij is er bij. Hij pinkt misschien zelfs een traantje weg.

Als God de mensen vreugde geeft is er altijd iemand als de kippen bij om die vreugde te stelen. Bij dit verhaal over de mussen was dat in de vorm van duiven, torren en muizen. Dat betekent niet dat God niet goed is, of dat Zijn geschenken niet volmaakt zijn, of dat Hij niet van ons houdt. Dat betekent dat wij ons best moeten doen om gericht te blijven op Hem en op Zijn liefde, in plaats van op alle zorgen en moeilijkheden. Dat is niet altijd makkelijk, maar met wat muizenvallen, puntige strips en af en toe een bezem door de tuin is het best te doen (😉).

https://www.youtube.com/watch?v=dsPu6vk8yQE&list=RDdsPu6vk8yQE&start_radio=1

Sandra de Nijs


    Hans

    Hans Rodenburgh